Σίγουρα είναι ένα από τα πιο ξακουστά πράγματα που θα συναντήσει κανείς ερχόμενος στο χωριό. 

Η Μονή είναι Μετόχι της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους και δεν ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Διδυμοτείχου όπως οι υπόλοιπες Μονές της περιοχής. Είναι κτισμένη σε απόσταση 1χλμ. δυτικά του χωριού, πάνω στον λόφο «Κουρί» και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το φημισμένο πανηγύρι της Μονής γίνεται Εννιάμερα της Παναγίας δηλαδή στις 22 και 23 Αυγούστου. 

Σύμφωνα με τους ιστορικούς το πότε ανεγέρθηκε δεν έχει ακόμα γίνει γνωστό. Φημολογείται ότι βρίσκεται εκεί γύρω στους τέσσερις με πέντε αιώνες. Στις αρχές του 18ου αιώνα το Μοναστήρι δόθηκε αρχικώς ανεπίσημα ως μετόχι στο Άγιο Όρος. Στην συνέχεια το 1747 μετά την σύμφωνη γνώμη των κατοίκων του χωριού και με τις ενέργειες του Μητροπολίτη Διδυμοτείχου Αυξέντιου και του ηγούμενου της Μονής, Ιερομόναχου Αυξέντιου πέρασε στην κυριότητα της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους, με Πατριαρχικό σιγίλιο (απόφαση) της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, επί Πατριαρχίας Παϊσίου Β΄. Το συγκεκριμένο σιγίλιο βρίσκεται στην βιβλιοθήκη της Μονής Ιβήρων.

Ο επισκέπτης μπορεί να δει το αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας της Πορταίτισσας καθώς και τα λείψανα του ποδιού του Αγίου Χαραλάμπους τα οποία ήρθαν στην κατοχή της Μονής μετά την παραχώρησή της στην Μονή Ιβήρων. Επίσης αξίζει κανείς να θαυμάσει το παλιό ξυλόγλυπτο, σκαλιστό, επίχρυσο με τις παλιές εικόνες τέμπλο του ναού καθώς και την Δέσποινα των Ιλασμών που κρατεί στο αριστερό χέρι τον θεϊκό της γιό και είναι καλυμμένη από τα αναρίθμητα τάματα των πιστών. 

Σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιότερων το μοναστήρι υπήρξε μεγάλο θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο καθώς λειτουργούσε σχεδόν σαν κρυφό σχολειό κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. 

Η εικόνα του μοναστηριού βέβαια τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει πάρα πολύ κάποτε ήταν ένα μόνο μικρό εκκλησάκι, και ένας μικρός χώρος για να μένουν οι μοναχές. Τώρα συναντά κανείς τεράστια κτίσματα, ανακαινισμένα και ευπρεπισμένα, ξενώνες για τους καλεσμένους, χώρους έκθεσης εργόχειρων, μικροί ναΐσκοι διάσπαρτοι στον τεράστιο χώρο της Μονής. Εκεί που κάποτε βρισκόταν το τρεχούμενο και πόσιμο νερό της πηγής το οποίο κατέληγε σε μία εξωτερική δεξαμενή τώρα συναντά κανείς πέτρινες διακοσμητικές κατασκευές καθώς η πηγή έγινε υπόγεια δεξαμενή και πηγάδι που βρίσκεται μέσα στην εκκλησία και αποτελεί άγιασμα του. Εκεί που κάποτε υπήρχαν ακαλλιέργητες εκτάσεις ανεκμετάλλευτες, τώρα υπάρχουν εκτάσεις με τριφύλλια, αμπέλια, θερμοκήπια, ζωοτεχνικές εγκαταστάσεις από τα οποία τρέφονται και συντηρούνται οι μοναχές που διαμένουν στο μοναστήρι αλλά και οι φιλοξενούμενοι. 

Όλα αυτά γίνανε από την γενναιοδωρία των πιστών αλλά και από την άοκνη, επίπονη και επίμονη προσπάθεια των μοναχών που εργάζονται νυχθημερόν για να συντηρήσουν όλο αυτό το οικοδόμημα. 

Πιστεύω ότι αξίζει κάποιος να επισκεφτεί το μοναστήρι για να προσκυνήσει και να θαυμάσει τον υπέροχα διαμορφωμένο χώρο της Μονής. 

Το τηλέφωνο με το οποίο μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει με την Μονή είναι το 2554051111.