Κάτι τρέχει στον Έβρο

Τίτλοι τέλους «πέφτουν» οριστικά για μια πετυχημένη επιχείρηση εστίασης στην Αλεξανδρούπολη, στερώντας την πόλη και τους επισκέπτες αυτής από μια πηγή εισοδήματος και παροχής εργασίας.

Ο λόγος για το κατάστημα «Εναλλάξ» που λειτουργούσε κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου επί της οδού Έλλης 1 πλησίον της παραλιακής λεωφόρου, και στο οποίο συνήθιζαν να συχνάζουν αρκετοί πολίτες, Έλληνες αλλά και τουρίστες.

Αιτία αποτελεί η «στοχοποίηση» της επιχείρησης από συγκεκριμένα πρόσωπα, σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες, που ύστερα από σειρά αβάσιμων –όπως δηλώνουν οι ίδιοι- καταγγελιών, τους αναγκάζουν να προβούν στη διακοπή της λειτουργίας της.

Σε κάθε περίπτωση, βρισκόμαστε ενώπιον ενός περιστατικού που οδηγεί στην περαιτέρω συρρίκνωση της ήδη «πληγωμένης» από την οικονομική κρίση αγοράς της Αλεξανδρούπολης, όπου επιχειρηματίες και εργαζόμενοι «παλεύουν» να επιβιώσουν, και μάλιστα σε ένα κλάδο η πορεία του οποίου είναι άμεσα συνυφασμένη με την αναπτυξιακή προοπτική της πρωτεύουσας του Έβρου.

Η δημόσια ανακοίνωση εκ μέρους των ιδιοκτητών της επιχείρησης:

«Καλησπέρα καλησπέρα, μετά από μόλις 7 ημέρες λειτουργίας του «Εναλλάξ» στην παραλία της Αλεξανδρούπολης, μας ήρθε το περιβόητο 10ημερο σφράγισης του καταστήματος, για τον γελοίο λόγο «Διατάραξη κοινής ησυχίας» στη 01.00 π.μ, για φωνασκίες θαμώνων, σε ένα μαγαζί που δεν υπάρχει καν μουσική, ούτε στον εσωτερικό ούτε στον εξωτερικό του χώρο.

Από την πρώτη ημέρα που ανοίξαμε δεχθήκαμε 14 επισκέψεις της αστυνομίας στις οποίες δεν βεβαιώθηκε πραγματικά καμία οχλαγωγία και φασαρία θαμώνων, ακόμη κι όταν χρησιμοποιήθηκε ντεσιμπελόμετρο.

Επίσης, δεν βεβαιώθηκε ποτέ προσωπικό να εργάζεται χωρίς άδεια εργασίας, κάπνισμα εντός του καταστήματος, ανοιχτά παράθυρα, παραπάνω τραπεζοκαθίσματα, από την προβλεπόμενη άδεια και γενικά καμία παράβαση που να δικαιολογεί αυτήν την στοχοποίηση εκ μέρους της αστυνομίας.

Ο πραγματικός λόγος βεβαίωσης 3 παραβάσεων, όπως προβλέπει ο νόμος για την σφράγιση 10 ημερών, είναι ένας άδικος νόμος, ο οποίος δίνει τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε έχει εμμονή με την επιχείρησή σου, αργά ή γρήγορα να σε κλείσει, αδιαφορώντας εάν μείνουν άνεργα παιδιά που δουλεύουν για την οικογένεια τους…

Φαίνεται μάλλον ότι τα γεμάτα μαγαζιά ενοχλούν και προκαλούν κάποιους (βολεμένους) συμπολίτες μας, που δεν γνωρίζουν τη λέξη αλληλεγγύη μεταξύ πολιτών, σε μια πόλη που μαστίζεται από την ανεργία, σε μια πόλη που αρνείται να ξυπνήσει και να πάει μπροστά ακολουθώντας τους ρυθμούς των τουριστικών περιοχών. Σε μια πόλη που αργά ή γρήγορα θα καταλήξει μόνη και μίζερη σαν τις ψυχές και τις ζωές κάποιων συμπολιτών μας που τόσα χρόνια καταστρέφουν την ομορφιά της με την ανοχή του κρατικού μηχανισμού.

Μετά λύπης μας και με μεγάλο από όλες τις πλευρές κόστος, αποφασίσαμε να κάνουμε χρήση του δικαιώματός μας να μην ξανανοίξουμε σε 10 ημέρες, εγκαταλείποντας την προσπάθεια μας και φεύγοντας αηδιασμένοι, απογοητευμένοι και θυμωμένοι από μια σκάρτη κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει, προσπαθώντας καθημερινά να εξηγήσουμε πως δεν είμαστε ελέφαντες, σε ένα μαγαζί που δεν έχει μουσική!

Όμως δυστυχώς, το παράλογο έχει πλέον γίνει συνήθειά μας…

ΥΓ1 Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς τους φίλους και θαμώνες του «Εναλλάξ», που από την πρώτη έως την τελευταία μέρα, αγκάλιασαν και στήριξαν την προσπάθεια μας, γεμίζοντας καθημερινά το μαγαζί μας!

ΥΓ2 Ειλικρινά, είμαστε πολύ περίεργοι να ακούσουμε την άποψη του αξιότιμου κυρίου Δημάρχου, πως μια καινούργια επιχείρηση της πόλης του, «κλείνει» σε μόλις 7 ημέρες, στερώντας από τον Δήμο και το κράτος σημαντικά έσοδα και αφήνοντας χωρίς δουλειά 12 άτομα. Από τον κύριο Αστυνομικό Διευθυντή, να μας πει πώς γίνεται κάποιος τύπος με πλούσιο βεβαρημένο παρελθόν σε καταγγελίες και μηνύσεις σε καταστήματα εστίασης, να απασχολεί καθημερινά την αστυνομική δύναμη σε μια υπόθεση φιάσκο, την ίδια ώρα που σε κάθε γωνιά της πόλης, μπορεί να κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές και περιουσίες συμπολιτών μας.

ΥΓ3 «Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ».

Μετά τιμής,

Η ομάδα του «Εναλλάξ»

Μ. Κριτού