Κάτι τρέχει στον Έβρο

Εικόνες άπειρου κάλλους αντικρίζει κανείς στις παραλίες της Αλεξανδρούπολης.

Σκουπίδια και συνθήκες απαράμιλλης βρώμας μετατρέπουν τις πανέμορφες παραλίες της Αλεξανδρούπολης σε ένα απέραντο σκουπιδότοπο, με πλαστικά, χαρτιά, τεράστιο όγκο από φύκια και ξύλα και ότι άλλο από σκουπίδια μπορεί να χωρέσει ανθρώπινος νους.

Πώς κατέληξαν οι πανέμορφες παραλίες μας να μοιάζουν με έναν απέραντο σκουπιδότοπο; Ένα  θέαμα που καταστρέφει το φυσικό πλούτο και την ομορφιά της πόλης μας.

Και ναι, μόλις πέρασε ο χειμώνας με αρκετές βροχές και έντονα καιρικά φαινόμενα, οπότε τα φύκια και τα ξύλα δικαιολογούνται. Αρκούν όμως από μόνα τους για αυτό το "υπερθέαμα"; Μήπως ο ανθρώπινος παράγοντας και πάλι επηρέασε το αποτέλεσμα; Μήπως για ακόμη μία φορά βλέπουμε τον πολιτισμό μας και την παιδεία μας; Μήπως κάποτε πρέπει να γίνουμε "Άνθρωποι";

Κάθε χρόνο πάνω από 100.000 χελώνες και θαλάσσια θηλαστικά όπως δελφίνια και φάλαινες και πάνω από 1 εκ. πουλιά πεθαίνουν ενώ προκαλούν σημαντικά προβλήματα σε ένα μεγάλο εύρος οργανισμών, λόγω της δικής μας απερισκεψίας. Μάλιστα μέσα απο την τροφική αλυσίδα είναι δυνατό τμήματα των απορριμμάτων να καταλήξουν στο πιάτο μας!

Πριν ξαναπετάξεις ένα σκουπίδι, σκέψου πως μπορεί αυτό να καταλήξει στο πιάτο σου.

Όλια Γκαντανίδου