Κάτι τρέχει στον Έβρο

Ήταν όλα τελεία.. ή μήπως όχι, στον διαγωνισμό πίτας; Kάποιος θα προλάβει να πεί... ναι είναι μικρός ο χώρος του Αμφιθεάτρου στο οικοπάρκο Αλτιναλμάζη για μπορέσει να φιλοξενήσει μια τέτοια εκδήλωση!

Και όμως λαμβάνοντας υπόψη, τους χαλεπούς καιρούς που διανύει η χωρά, την οικονομική στενότητα που έχει κάθε νομός, και πιο συγκεκριμένα κάθε δήμος, με αυτά τα δεδομένα το πάρκο αυτό που δημιουργήθηκε με την αρωγή του δημάρχου Αλεξανδρούπολης και των αρμοδίων φορέων, μοιάζει με "όαση" μέσα στην έρημο.

Τότε, τι μπορεί να ήταν αυτό που να χάλασε την τελειότητα της υπεροχής αυτής εκδήλωσης;
Αυτό που μας προβλημάτισε ειλικρινά, ήταν η στάση του "Ελληνάρα" που δεν τον νοιάζει ποιός τι βρίσκετε πίσω του.

Συγκεκριμένα, στον χώρο υπήρχαν άνθρωποι με κινητικά προβλήματα, που τους αναγκάζουν να είναι καθηλωμένοι σε αναπηρικά αμαξίδια.

Δυστυχώς κανένας δεν τους διευκόλυνε την πρόσβαση, ώστε να μπορέσουν να παρακολουθήσουν το υπέροχο αυτό γεγονός που διεξάγονταν εκείνη την στιγμή... τόσο κοντά τους και όμως τόσο μακριά τους!  

Αν και υπήρχε χώρος και κάποιες κενές θέσεις στις εξέδρες του αμφιθεάτρου, ο γνήσιος "ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ" στάθηκε μπροστά, κοντά στην σκηνή και άρχισε να βγάζει φωτογραφίες, χωρίς να τον νοιάζει, ούτε να υπολογίζει για το ποιός "στέκεται" ή κάθετε στις θέσεις των κερκίδων, πίσω του.

Η σκέψη ότι πρέπει να προχωρήσει και να ελευθερώσει την είσοδο, που πραγματικά ασφυκτιούσε σε όλη την διάρκεια της εκδήλωσης δυστυχώς δεν ήρθε, ούτε φυσικά και πέρασε πότε απο το μυαλό.

Με μια μπλοκαρισμένη είσοδο κύριε "Ελληνάρα" αρκετοί ήρθαν που δεν μπόρεσαν καν να πλησιάσουν στο χώρο του αμφιθεάτρου, για να κάτσουν σε κείνες τις άδειες θέσεις που λέγαμε, και να απολαύσουν την βραδία, όπως εσύ.

Αφορμή για αυτό το άρθρο στάθηκε η συζήτηση δυο γυναικών, που έγινε σχεδόν μπροστά μας και ο τρόμος που είδαμε στα μάτια της μιας εκ των δύο, που ήταν σε καροτσάκι. Ο τρόπος που κυριολεκτικά γραπώθηκε από την άκρη της κερκίδας, από φόβο μη την ρίξουν κάτω και την ποδοπατήσουν.
" - Γιατί δεν πας μπροστά να βλέπεις, δεν ήρθες εδώ για να βλέπεις τις πλάτες τους.
- Δεν γίνετε και το ξέρεις ... "

Πως ακριβώς ονομάζετε όλο αυτό; Νταηλίκι; Είμαι μάγκας; Δε με νοίαζει τίποτα;
Ελληνάρα.. όλο αυτό, ονομάζετε έλλειψη στοιχειώδους παιδείας, που σημαίνει ότι δεν σου μάθανε τρόπους, δεν σου μάθανε να σέβεσαι τους γύρω σου, και πόσο μάλλον, να βοηθάς αυτά τα"ξεχωριστά" άτομα. Είτε αυτά ονομάζονται άτομα με κινητικά προβλήματα, είτε λέγονται Αμεα ακόμη και άτομα μεγάλης ηλικίας.

Τέλος, να πούμε ότι με το άρθρο αυτό δεν καταδεικνύουμε κάποιον συγκεκριμένο. Ο Ελληνάρας είμαι εγώ, εσύ, εμείς, η κυρία με το παιδάκι στο πάρκο, που δεν το μαθαίνει ότι τα σκουπίδια τα πετάμε στον κάδο σκουπιδιών ,και οχι κατώ. Γενικά είμαστε όλοι μας, που αδιαφορούμε για ότι συμβαίνει δίπλα μας, μπρόστα μας.

Μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε με τα άπλα..., να αποκτήσουμε στοιχειώδη Παιδεία και να μάθουμε τι πάει να πει σεβασμός και βοήθεια στον διπλάνο μας.

Ζ. Χ. Τ