Κάτι τρέχει στον Έβρο

Μια νέα τάση, οι πρόσφυγες να φτάνουν με βάρκες στις ακτές του Έβρου και κυρίως στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, καταγράφεται το 2018 και το 2019, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα, Φιλίπ Λεκλέρκ.

Συγκεκριμένα, από την 1η μέχρι τις 27 Ιανουαρίου 2019 οι αφίξεις προσφύγων και μεταναστών στον Έβρο ανήλθαν σε 596, από τις οποίες οι 202 έγιναν με βάρκα στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.

Η τάση αυτή έρχεται να προστεθεί στη μεγάλη αύξηση των αφίξεων στον Έβρο από ξηράς σε σχέση με τις αφίξεις δια θαλάσσης στα νησιά, που αποδίδεται στο γεγονός ότι η Κοινή Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας ισχύει μόνο για τα νησιά και όχι για την ενδοχώρα.

Το 2018 σημειώθηκε μικρή αύξηση των προσφύγων και μεταναστών που έφτασαν στην Ελλάδα, με τις περισσότερες αφίξεις να είναι δια ξηράς. Μάλιστα τον Απρίλιο του 2018 οι αφίξεις ήταν πολλές περισσότερες από την ξηρά παρά από τη θάλασσα. Ωστόσο, όπως επισήμανε ο κ. Λεκλέρκ μιλώντας σήμερα σε δημοσιογράφους, η δυνατότητα υποδοχής των προσφύγων στην ξηρά είναι πολύ μικρότερη από ό,τι στα νησιά, με το ΚΥΤ στο Φυλάκιο του Έβρου να έχει φαινόμενα υπερπληθυσμού και πολλά ασυνόδευτα παιδιά να μένουν σε ακατάλληλες συνθήκες σε κέντρα κράτησης και αστυνομικά τμήματα.

Οι κύριες αφίξεις στην ξηρά ήταν Τούρκων υπηκόων, οι οποίοι το 2019 αποτέλεσαν το 40% των ατόμων που εισήλθαν από τα χερσαία σύνορα. Ακολουθούν οι Σύροι, Ιρακινοί, Αφγανοί και Πακιστανοί.

Ωστόσο, όπως επισήμανε ο κ. Λεκλέρκ, η Ύπατη Αρμοστεία λαμβάνει τακτικά μαρτυρίες ατόμων για παράνομες επαναπροωθήσεις από τις ελληνικές αρχές στα τουρκικά σύνορα. Ο ίδιος δήλωσε ότι «δεν είμαστε καθόλου ικανοποιημένοι από την ανταπόκριση που λαμβάνουμε από τα αρμόδια υπουργεία ώστε να αξιοποιήσουν και να ερευνήσουν τις μαρτυρίες αυτές».

Σημειώνεται, ότι η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα σε αιτήματα ασύλου στην ΕΕ, μετά τη Γερμανία και τη Γαλλία, και η πρώτη χώρα αναλογικά με τον πληθυσμό της. Το 2018 15.205 άτομα πήραν το καθεστώς του πρόσφυγα και το ποσοστό αναγνώρισης ανέρχεται σχεδόν σε 50% (90% για τους Σύρους και 70% για τους Αφγανούς και Ιρακινούς). Σε δευτεροβάθμιο επίπεδο το ποσοστό αναγνώρισης ανέρχεται μόλις σε 3%.