Κάτι τρέχει στον Έβρο

Σκέψεις και προβληματισμοί του Δημάρχου κ. Βαγγέλη Λαμπάκη, σχετικά με την προκείμενη ένταξη της περιοχής Δέλτα Έβρου - Δίκελλα (με προτεινόμενο νέο κωδικό GR1110013 και ονομασία «ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΘΡΑΚΗΣ») στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000.

Σας παραθέτουμε τους προβληματισμούς του αυτολεξεί:

Και ξαφνικά ένα πρωί δεχόμαστε ακόμη ένα κεραυνό εν αιθρία, με τον οποίο τίθεται σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση η ένταξη νέων περιοχών στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000.

Η έκπληξή μου όμως μεγεθύνεται όταν διαπιστώνω ότι η «δέσμευση» αφορά τον θαλάσσιο χώρο από το ΔΕΛΤΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ έως και την ΡΟΔΟΠΗ (καταλαμβάνοντας τμήμα από αυτήν).

Αν αναρωτηθείτε για ποιο λόγο θα σας εξηγήσω αμέσως: διότι σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος του κου Τσιρώνη «πρέπει να προστατευθούν η φώκαινα που υπάρχει στην περιοχή και η χελώνα καρέτα καρέτα».

Παίρνω λοιπόν τον ιδιαίτερο του Υπουργού να ρωτήσω τι σημαίνει για τη Θράκη ο χαρακτηρισμός NATURA 2000 και μου απαντάει «δεν μπορώ να σας πω συγκεκριμένα πράγματα».

Μήπως ξαναρωτάω δεσμεύεται υπερβολικά η περιοχή και με δεδομένο ότι θα είναι οριοθετημένη 6 ναυτικά μίλια (δηλαδή μέχρι τα διεθνή ύδατα) που σημαίνει όλη την θαλάσσια περιοχή του Έβρου και το μεγαλύτερο μέρος της Ροδόπης, για ό,τι σχεδιάζουμε εκεί (κεντρικό κράτος , δήμοι κ.λπ) θα απαιτείται άδεια ειδική περιβαλλοντική και βέβαια ο καθείς «ευαίσθητος» θα μπορεί να το προσβάλλει;

Η απάντηση που έλαβα ήταν «μην στεναχώριεστε δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα». Εγώ όμως ανησύχησα...

Μήπως ξαναρωτώ, ό,τι θεωρείται μέση όχληση ως κατασκευή, επέμβαση κ.λ.π θα απαγορεύεται;

Μήπως ξαναρωτώ, δεν θα μπορούν να διέλθουν υποθαλάσσιοι αγωγοί φυσικού αερίου, να διέλθουν πλοία μεγάλου βυθίσματος και μήκους, μήπως τροποποιηθούν επί το δυσμενέστερο για τους αλιείς οι όροι αλιείας;

Μήπως η Θράκη μας τελικά σώσει τη φώκαινα και την καρέτα καρέτα αλλά χάσει και πάλι την ανάπτυξη που δικαιούται εδώ και πολλά χρόνια;

Μήπως κάποιοι σκέπτονται για μας χωρίς να σκέπτονται εμάς;

Μήπως τελικά δεν είμαστε αληθινά ευαίσθητοι για τον τόπο μας εμείς που ζούμε εδώ, ενώ εκεί στην Αθήνα ζουν οι σωτήρες μας;

Εγώ ρωτώ και ξαναρωτώ και ελπίζω ότι η αγωνία μου θα γίνει αγωνία και άλλων πριν τρελαθούμε σε αυτόν τον τόπo.