Κάτι τρέχει στον Έβρο

Την πρόθεσή της να εξετάσει το αίτημα που κατέθεσαν οι Φίλοι του Γαλλικου Σταθμού, πολίτες της Αλεξανδρούπολης και η MONUMENTA γνωστοποίησε με έγγραφό της η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του ΥΠ.ΠΟ για τον χαρακτηρισμό ή μη ως νεώτερου μνημείου, του «προγεφυρωματικού» τείχους (πρώην αντιαρεπορικού καταφυγίου και λουτρικού συγκροτήματος) της παραλιακής ζώνης Αλεξανδρούπολης (πρώην ΦΛΟΙΣΒΟΣ).

Μάλιστα, για το σκοπό αυτό, η υπηρεσία προχωρά ένα βήμα πιο πέρα, ζητώντας από τον ΟΛΑ, καθώς φέρεται να είναι ο ιδιοκτήτης της παραλιακής ζώνης, εφόσον έχει σκοπό να προβεί σε «τυχόν απαιτούμενες εργασίες, στερέωσης, αποκατάστασης βλαβών κ.α., μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας χαρακτηρισμού ή μη του εν λόγω τείχους, θα πρέπει να λαμβάνει τη σχετική γνωμοδότηση/έγκριση της Υπηρεσίας, προκειμένου για τη διαφύλαξη του υπό τον χαρακτηρισμό στοιχείου».

Το τοπόσημο αυτό, το οποίο σημειωτέον είναι το πιο προβεβλημένο σημείο της πόλης, μαζί με τον Φάρο, συνδέεται με τη νεότερη ιστορία της πόλης και της καθημερινής ζωής των κατοίκων της, από την εποχή λίγο πριν την Κατοχή μέχρι και σήμερα:

Στα 1938, στο πλαίσιο της οργάνωσης της παθητικής αεράμυνας στη λιμενική ζώνη της Αλεξανδρουπόλεως κατασκευάστηκε αντιαεροπορικό καταφύγιο 150 περίπου ατόμων στο πρανές μπροστά από το ταχυδρομείο και τη Νομαρχία.

Στα 1947, συμπληρώθηκε με την κατασκευή του τείχους του παραλιακού δρόμου και εγκαταστάσεων θερμών θαλασσίων λουτρών που προσέλκυαν όχι μόνο τον πληθυσμό της πόλης αλλά και πολλών τουριστών, κυρίως από το Βόρειο Έβρο, που κατέβαιναν με ολοήμερες εκδρομές με τραίνα, κατά τους θερινούς μήνες μέχρι και τη δεκαετία του 1960.

Στο ίδιο σημείο λειτούργησε το κέντρο Φλοίσβος μέχρι και τη δεκαετία του 1970 με τραπεζάκια που είχαν τοποθετηθεί μπροστά στην παραλία.