Κάτι τρέχει στον Έβρο

Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε με τις καθιερωμένες ευχές για καλή πρόοδο, όμως πίσω από τις ευχές κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

Όπως τονίζει η Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων Μαθητών της Περιφέρειας, η φετινή έναρξη επισκιάζεται από τα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη, τις χρόνιες ελλείψεις και την υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου, με τους γονείς να αναγκάζονται να διεκδικούν τα αυτονόητα για τα παιδιά τους.

Αναλυτικότερα η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων Μαθητών Περιφέρειας ΑΜΘ αναφέρει:

Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε και η Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων Μαθητών Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης εύχεται σε όλους τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς, μια καλή και δημιουργική χρονιά.

Ενώ η αρχή κάθε χρονιάς θα έπρεπε να μας γεμίζει με χαρά και ανυπομονησία για το πρώτο κουδούνι, πολλοί από εμάς νιώθουμε ήδη το βάρος των οικονομικών υποχρεώσεων. Ο Σεπτέμβριος φέρνει δυσβάσταχτα έξοδα για σχολικές λίστες, εγγραφές, ξενόγλωσσα βιβλία και πολλά άλλα, όλα αυτά σε μια περίοδο όπου η ακρίβεια έχει γονατίσει τις οικογένειες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι ανακοινώσεις για καθιέρωση 13ωρης δουλειάς μας κάνουν να αγανακτούμε, αφού μας στερούν ακόμα και τον χρόνο που χρειαζόμαστε για να δώσουμε ένα φιλί για καληνύχτα στα παιδιά μας.

Τα προβλήματα παραμένουν
Και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, τα προβλήματα είναι παρόντα. Ως γονείς, έχουμε την ευθύνη να σταθούμε δίπλα στα παιδιά μας και να διεκδικήσουμε το καλύτερο για εκείνα.

Το καλοκαίρι στην Καβάλα, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί αγωνίστηκαν ενάντια στο κύμα συγχωνεύσεων και καταργήσεων σχολικών τάξεων. Ο αγώνας αυτός απέδωσε καρπούς, καθώς κατάφεραν να μπλοκάρουν σε μεγάλο βαθμό αυτά τα σχέδια υποβάθμισης. Αντίστοιχα, στην Ξάνθη, η συζήτηση για την κατάργηση του 18ου Δημοτικού Σχολείου σταμάτησε χάρη στις συλλογικές προσπάθειες.

Παρά τις νίκες αυτές, άλλα σοβαρά ζητήματα εξακολουθούν να μας απασχολούν:

Μεγάλα τμήματα: Στις μεγάλες πόλεις, όπως η Αλεξανδρούπολη, τα παιδιά μας στοιβάζονται σε τμήματα με 29-30 μαθητές. Αυτό συμβαίνει γιατί θεωρείται «κόστος» η πρόσληψη επιπλέον εκπαιδευτικών για να μικρύνουν τα τμήματα.

Ελλείψεις εκπαιδευτικών: Παρόλο που έχουν γίνει προσλήψεις αναπληρωτών, δεκάδες κενά παραμένουν σε κάθε νομό της περιοχής μας από την πρώτη μέρα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λειτουργήσει σωστά το εκπαιδευτικό σύστημα.

Κτιριακές ελλείψεις: Πολλά σχολεία εξακολουθούν να έχουν σοβαρά κτιριακά προβλήματα, όπως κοντέινερ, κακοσυντηρημένες αίθουσες, υπόγεια, ελλείψεις σε ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και ακατάλληλες αυλές. Επιπλέον, το προσωπικό καθαριότητας είναι φέτος μειωμένο, ενώ η υποχρηματοδότηση των σχολείων επιβαρύνει τους γονείς, που αναγκάζονται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη ή να αναζητήσουν χορηγούς.

Όλα αυτά δείχνουν ότι το κράτος «νίπτει τας χείρας του» και αρνείται την αποκλειστική του ευθύνη για την παροχή υψηλού επιπέδου μόρφωσης στα παιδιά μας. Οι ανάγκες των παιδιών αντιμετωπίζονται ως «δημοσιονομικό κόστος», την ώρα που δισεκατομμύρια ευρώ δίνονται για πολεμικές δαπάνες.

Η μόρφωση των παιδιών μας δεν είναι εμπόρευμα
Αυτή η πραγματικότητα δεν είναι αυτό που αξίζουν τα παιδιά μας. Είναι δική μας υπόθεση, οργανωμένα και συλλογικά, να παλέψουμε για τη ζωή και τη μόρφωση που έχει ανάγκη κάθε μαθητής και μαθήτρια.

Μέσα από τους Συλλόγους Γονέων, τις Ενώσεις και την Ομοσπονδία μας, διεκδικούμε ένα σχολείο που:

Δεν θα διαχωρίζει τους μαθητές ανάλογα με την οικονομική κατάσταση των γονιών.

Θα εκπληρώνει τον παιδαγωγικό του ρόλο για όλα τα παιδιά.

Θα στεγάζεται σε σύγχρονα και ασφαλή κτίρια με κατάλληλες υποδομές.

Θα χρηματοδοτείται πλήρως από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και όχι από τις τσέπες των γονιών ή χορηγούς.

Θα έχει όλους τους απαραίτητους εκπαιδευτικούς και το βοηθητικό προσωπικό.

Δεν θα βάζει «κόφτες» στην εκπαιδευτική εξέλιξη των παιδιών, όπως η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής ή η Τράπεζα Θεμάτων.

Η μόρφωση και η ζωή των παιδιών μας δεν είναι κάτι που «χαρίζεται». Αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε, μέσα από τους Συλλόγους Γονέων, για το χαμόγελο που πρέπει να έχει κάθε μαθητής όταν περνάει την πόρτα του σχολείου του.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ Α.Μ.Θ.